اداب ورسوم شهرستان رابر (مراسم عقد بندان )

مراسم عقد بندان بدین صورت انجام میپذیرد که در اولین مرحله چند نفر از جوانان نیرومند اقدام به اوردن هیزم میکنند. این کار به وسیله الاغ انجام میگیرد. هیزم ها به خانه عروس برده میشود . هیزم اوران مورد استقبال خانواده عروس قرار گرفته و بعد از خوردن شام و آجیل ، یک دستمال با مرسومات خاص خود به هیزم آوران هدیه میکنند. صبح روز بعد خانواده داماد و بستگان داماد وسایل و لوازم عقد بندان را بر پشت چندین اسب و الاغ گذاشته و همراه با چندین راس گوسفند رنگ کرده و یک چمدان حاوی چند دست لباس و سکه نقره و یک حلقه انگشتر توسط بستگان نزدیک داماد حرکت می کنند. این جمع به همراه مردم دیگر شرکت کننده در مراسم (که خیلون نامیده میشوند ) با شاد باش و کل (در اصطلاح محلی کلولو) و دهل و سرنا به راه می افتند و از آن طرف مورد استقبال خویشان عروس قرار میگیرند .با دود کردن اسپند (در اصطلاح محلی دونشت) محله را عطر آگین کرده و چند ساعتی ساز زن ها (لوطی ها) مجلس ومحفل را شاد نگه میدارند . روز بعد ، مراسم نان پزی شروع میشود .کسانی که مهارت در پخت نان دارند برای پخت نان (نان محلی تیری ) و افرادی که قویترند برای خمیر کردن آرد شروع به کار میکنند .نهار ظهر آن روز غذایی است که از دل وجگر وقلوه گوسفندان ذبح شده تهیه شده است.عصر همان روز یک نفر از جانب پدر داماد وعروس اهالی محل را برای تشریف فرمایی در جشن ومراسم شادی روز بعد دعوت مینمایند ( که به انها خیلخون میگویند) . صبح روز بعدچند نفر آشپز شروع به پخت نان میکنند و افراد دست اندر کار خانه هایی را برای مهمانان مهیا کرده و آماده خوش آمد گویی به میهمانان دعوت شده میشود .بعداز آمدن میهمان ها از آنها با چای وشیرینی پذیرایی شده و ساعتی بعد نهار صرف می شود. پس از صرف نهار یک نفر بنویس و یک نفر تحویل گیرنده هدیه ها را که به عنوان بذل به زوج اهدا میشود تحویل گرفته و در دفتر ثبت میکند .بذل دادن اول از بستگان نزدیک شروع میشود . پس از جمع آوری بذل عقد بندان اقوام و خویشان داماد چمدان لباس عروس را که حاوی لباسهای عروس میباشد با تعدادی از افراد با جشن و سرور وشادمانی و نواختن لوطی به خانه عروس میبرند و لباسها را تحویل میدهند .در این وقت معمول است که سر عروس و داماد را به هم میزنند تا شیطان از بین زوجین بگریزد .پس از این برنامه ها از داماد قول گرفته میشود تا یک سال به فکر عروسی نباشد تا خانواده عروس بتواند جهیزیه فراهم نماید. معمولا در قدیم رسم بوده که داماد از صبح تا شب کمک پدر نامزد خود کارهای طاقت فرسا و سخت از قبیل درو کردن گندم و جو ، هیزم آوردن و… را انجام میداد تا بتواند با نامزد خود جهت تسلای خاطرش حرف بزند اما موفق نمیشد تا موقع عروسی ! حتی زوجین عقد شده هم تا عروسی موفق به صحبت با هم نمیشدند.دختر در موقع نامزدی به تهیه وسایل زندگی و درست کردن جهیزیه و کارهایی از قبیل گلیم بافی و قالی بافی سرگرم بود.در اعیاد رسمی از قبیل عید نوروز و… خانواده داماد وظیفه داشتند مبلغی پول به عنوان هدیه به خانه عروس ببرند برای مهیا نمودن جهیزیه.البته بعضی از رسومات امروزه به ندرت مورد استفاده قرار میگیرد.

۳ دیدگاه

  1. لطفا این اداب را ننویسید

  2. فقط رابررررررررررررررررررررر دیگه هیچ وعشقم رابر

    • سلام ….تا جایی ک من میدونم مردم رابر لر هستن
      ایا درسته؟
      رسم و رسوماتشون چجوریه؟؟
      سازو دُهل دارن تو عروسیاشون؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Rabour.ir